ئومێد

نووسینی : که‌ریم ئێلخانی

دوای که‌مێک چاوه‌ڕانی و سووکه‌ چاوه‌بڕکێیه‌کی ئیواره‌ی پاییزی ساردی د‌ره‌نگ وه‌ختی، له‌ کۆڵانه به‌رته‌سکه‌کانی گه‌ڕ‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌کی جووه‌کانی خوار قه‌ڵای سه‌ردار، به‌ره‌و ژوو هه‌ڵگه‌ڕا . کتیبه‌کانی هه‌ر‌له ژێر باڵدا بوون. ئا‌وریکی به‌ره‌و دوا دایه‌وه، که‌س به دو‌‌ایه‌وه‌ نه‌بوو. دڵه‌کوته‌ی بوو؛ بیری ئه‌مه‌ ئاخۆ له‌و ده‌مه‌ دا که‌ نامه‌که‌‌ی(که‌مال)ی له نیو قه‌‌ڵشته دیواره‌ لاڕووخاوه‌که‌ی کۆنه‌حه‌مامی‌ نێو شار دا ده‌رده‌هێنا، بڵێی که‌س دیبێتی؛ ئه‌مه‌ ئازاری ده‌دا. ‌ئه‌مه ‌‌چه‌‌نده‌‌مین نا‌مه‌ بوو که هه‌ر له‌و شوێنه‌ دا له‌ نێوان دوو خۆشه‌ویست دا ئاڵوگۆڕ ده‌کرا. ئه‌و شوینه وه‌ک ژوانگه‌ی نامه گۆڕینه‌وه‌ی دوو ئه‌وینداری قوتابیی لێ هاتبوو.

له‌ ترسان، هه‌نگاویکی کرده‌ دوو هه‌نگاو. زوڕ نیگه‌رانی ئه‌مه‌ بوو که‌ دایکی ‌پیێ بڵێت:

ــ چییه‌؟! .. بۆچی دره‌نگ هاتیته‌وه‌؟

هه‌رچه‌ند که‌ به‌ ده‌گمه‌ن هه‌ڵده‌که‌وت له‌ کاتی دیاریکراو دا دره‌نگتر بگه‌ڕێته‌وه‌ ماڵ، به‌ڵام

ئه‌و ئیوا‌ریه‌ بۆ دیدارێکی كه‌ماڵی خۆشه‌ویستی، سه‌بری کرد هه‌تا بیگاتێ و چاوێکیان پێک بکه‌وێت. به‌ نیاز بوو بیبینێت و بیدوێنێ، به‌ڵام هامووشۆی خه‌ڵک نه‌یان هێشت به‌ کاوی دڵ شاد ببێت و تێر به‌ چاوانی سه‌یری بکات و تێری دڵ قسه‌ی ده‌گه‌ڵدا بکات. ناچار و به‌بێ شکاندنی تاسه‌ی دووری، ملی ڕێگای گرته‌ به‌ر و به‌ کۆڵانه‌ پێچه‌ڵپێچه‌که‌ دا به‌ره‌و ماڵ بۆوه‌. ماڵه‌که‌یان له‌و په‌ڕی شار و، ده‌بیرستانه‌که‌یان له‌و سه‌ری شار دا هه‌ڵکه‌وتبوون. به‌ده‌م ڕێگاوه‌ بیری لێده‌کرده‌وه‌ که‌ چ به‌هانه‌یه‌ک بدۆزێته‌وه‌ تا پرته‌ و بۆڵه‌ی دایکی ئه‌هوه‌نتر بکاته‌وه‌.

دایکیان، دوای کۆچی دوایی باوکیان وه‌ک ته‌وه‌ره‌ی سه‌ره‌کیی ماڵه‌که‌یانی لێهاتبوو. دایک ئاگری ویست و بڵێسه‌ی لاوێتیی له‌مێژ بوو به‌ با دابوو، به‌ڵام ئه‌و، کچۆڵه‌یه‌کی تازه‌ پێگه‌یشتووی دڵ پڕ له‌ ئه‌ڤین بوو. به‌ دڵ ئاواته‌خواز بوو له‌ ڕێبازاندا ڕابوه‌ستێت و چاو بگێڕێت و دڵ له‌ ڕێگای چاوانه‌وه‌ تێر بکات.

نه‌سرین له‌ ئاخرپێچی کۆڵانه‌که‌وه‌ به‌ره‌ ماڵی خۆیان له‌ ڕێدابوو که‌ چاوی به‌ (سه‌لاح)ی برای که‌وت. سه‌لاح به‌ ده‌م هه‌نگاوه‌ وردیلانه‌کانییه‌وه‌ به‌ره‌و داده‌ی خۆی هات. دوو قه‌یتانی چڵمی شۆڕ بۆوه‌وه‌ی خه‌ریکی کایه‌ی هاتن و چوون بوون. که‌ گه‌یشته‌ لای نه‌سرین، نه‌سرین هه‌مێزی بۆ ئاواڵه‌ کرد و خۆشه‌ویستانه‌ له‌ باوشی گرت. لووت و لێوی ته‌ڕی برا بچکۆڵانه‌که‌ی به‌ ده‌سرۆکه‌ خاوێن کرده‌وه‌ و دوو لاروومه‌ته‌کانی ماچ کردن. نه‌سرین گه‌لێک ڕۆژان له‌ ده‌می هاتنه‌وه‌ی ماڵی دا، له‌ سه‌ر ڕێگایه‌ نۆقڵ و شیرنیاتی بۆ سه‌لاح ده‌کری و له‌ کاتی به‌ پیله‌وه‌ هاتینی دا له‌ مستی ده‌نا، به‌ڵام ئه‌مڕۆ فریای ئه‌م کڕین و دڵخۆشکردنه‌ نه‌هاتبوو. سه‌لاح ده‌ستی داده‌ی به‌ ده‌سته‌وه‌، سه‌ری به‌رز کرده‌وه‌ و خه‌به‌ری هاتنی خاڵۆ و خاڵۆژنی به‌ داده‌ی ڕاگه‌یاند. هاتنی خاڵۆ و خالۆژن له‌م ده‌مه‌ی ڕۆژ دا شتێکی نائاسایی ده‌هاته‌ به‌ر چاو؛ نه‌سرین به‌م خه‌به‌ره‌ تاوێک ڕاما، به‌ڵام ده‌ست له‌ناو ده‌ستی سه‌لاح دا چوونه‌وه‌ ماڵ.

ده‌رگای حه‌وشه‌ی کرده‌وه‌ و به‌نیاز بوو به‌ره‌و قاتی سه‌روو هه‌ڵکشیت و خۆی له‌ قه‌ره‌ی میوانان نه‌دات، به‌ڵام دایکی له‌ گۆشه‌یه‌کی حه‌وشه‌ دا چاوه‌ڕانی ڕاوه‌ستابوو و هه‌رکه‌ نه‌سرین پێی نایه‌ حه‌و‌شه‌که‌یانه‌وه‌ بانگی کرد. ورد ورد سه‌یرێکی کرد و لێی پرسی:

ــ نه‌سرین ئه‌وه‌ چی ڕووی داوه‌؟ بۆچی ڕه‌نگ و ڕووت په‌شۆکاوه‌؟ بۆچی خه‌مبار دیاری نه‌سرین؟!.. ده‌ست و بردێک بکه‌ و ئاوێک به‌ ده‌موچاوت داده‌ و ده‌ستێکیشی به‌ سه‌ر و قژت دابێنه‌. میوانمان هه‌یه‌ و چاوه‌ڕێتین.

نه‌سرین سه‌ری سووڕما. پیی وابوو له‌ دره‌نگ هاتنه‌وه‌که‌ی دایه‌ تووڕه‌یه‌ و ئه‌گه‌ر ده‌م بکاته‌وه‌ شات و شووت و جوێن و قسه‌ی ناشیرینی لێ دێته‌ ده‌رێ. ده‌بێ چی بێ و چ باس بێ؟ نه‌خێر ئه‌م ماسته‌ بێ موو نییه‌ و ده‌بێ باس و خه‌به‌رێک له‌ گۆڕی دابێ!

نه‌سرین کچه گه‌وره‌ی ماڵی بوو. پاش کۆچی باوکیان، کۆشیک منداڵی سه‌رپێچکه‌ به‌سه‌ر دایکی په‌رێشانی دا مانه‌وه‌ و له‌و په‌رێشانییه‌ش به‌شیک به‌ نه‌سرین بڕا.

نه‌سرین به‌ بێده‌نگی به‌ره‌و قاتی سه‌روو هه‌ڵکشا و له‌ ژووره‌که‌ی خۆیدا به‌ په‌له‌ نامه‌ پێچراوه‌که‌ی که‌مالی کرده‌وه‌ و چاوێکی پێداخشاند. چاوی به‌سه‌ر وشه‌ و دێر و ڕسته‌کاندا خزی و گه‌یشته‌ ئاخر نامه‌که‌. ئۆخژنێکی به‌تامی به‌ ده‌مار داگه‌ڕا و کورته‌ ده‌مێک چاوکانی له‌ سه‌ر یه‌ک دانا و بیری لێکرده‌وه‌. ئه‌مجار به‌ په‌له‌ ده‌ستێکی به‌ خۆیدا هێنا و سه‌ر و بسکی شانه‌ کرد و به‌ره‌و ژووری میوانان داگه‌ڕا.

نه‌سرین کچییکی باڵا به‌رزی چاو‌شینی قژکاڵی خۆش ئه‌ندامی ڕه‌زاشیرین بوو. ده‌گه‌ڵ ئه‌م به‌شانه‌ی که‌ پێی بڕابوو، خۆش قسه‌ و ده‌م شیرین و له‌ سه‌ر دڵانیش بوو. هه‌ر به‌م سروشتانه‌یه‌وه‌ بوو که‌ له‌ ناو هاوده‌م و هاوده‌رس و خوێندنگه‌که‌ی دا خۆشه‌ویست و ئازیز بوو. له‌ گه‌ڕه‌ک و له‌ نێو ده‌ر و جیرانانیش دا گه‌لێک که‌س خۆشیان ده‌ویست.

هه‌رکه‌ نه‌سری پێی نایه‌ دیوی میوانان، خاڵ و خالۆژن و خه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌زمه‌کان له‌ به‌ر پێی هه‌ستان و زۆر به‌ گه‌رم وگوڕی له باوه‌‌شیان گرت و زۆریان به‌سه‌رو با‌ڵای دا هه‌ڵکوت. له‌وانه‌وه‌ په‌سن و پێ هه‌ڵاگوتن و له‌ نه‌سرینه‌وه‌ سه‌رسوڕمان... چ باسه‌؟... ئه‌م گشته‌ شانۆگه‌رییه‌ بۆچی یه‌کجێ بۆی دێته‌ کایه‌؟ نه‌سرین نه‌یده‌زانی ڕوو له‌ کامیان بکات و وڵامی کێهه‌یان بداته‌وه‌. به‌ڵام هه‌ر له‌و ده‌مه‌ش دا ژانێک له‌ دڵی وه‌ستابوو که‌ ئه‌گه‌ر ده‌می کردبایه‌وه‌ و ده‌ردی دڵی هه‌ڵڕشتبایه‌، بێشک و هه‌موو شتێک ده‌گۆڕدرا. ئاخر هه‌ر ئه‌م خزم و پوور و که‌س و کاره‌ی که‌ ئێستا بوونه‌ته‌ چاوه‌شی په‌سن و پێ هه‌ڵاگوتنی، خۆ به‌ دوای کۆچی دوایینی باوکیاندا، هه‌ر هیچیان ده‌رگایان لێ نه‌قه‌ڵه‌شتبوونه‌وه‌. ئه‌ی هۆی چییه‌ ئێستا یه‌کجێ ڕژاونه‌ته‌ سه‌ریان و له‌ جگه‌رسۆزه‌یی دا خه‌ریکن خۆ بتاوێننه‌وه‌؟!

که‌س نه‌زانی ، ئه‌و وه‌ک کچه‌ گه‌وره‌ی ماڵ ده‌زانێ که‌ دایکیان هێشتا هه‌ر گه‌نج بوو که مێرده‌که‌ی مرد بوو. ده‌زانێ که‌ دایک به‌ گیان و به‌دڵ له‌ خزمه‌ت ماڵ و منداڵی دا قۆڵی لێ هه‌ڵماڵی و ڕووسوورانه‌ نه‌ی هێشت ماڵباته‌که‌یان بچووکترین که‌مایه‌سی ببینێت. به‌ڵی ئه‌و هه‌موو شتێکی ده‌زانی، به‌ڵام چه‌لێ با وابێ و بزانێ ئاخری ئه‌م شانۆیه‌ به‌ کوێ ده‌گات. هه‌ربۆیه‌ ئه‌ویش له‌ وڵامی چاک و چۆنی و په‌سن و پێ هه‌ڵاگوتنه‌کانیان دا وڵامده‌رێکی زانا و شاره‌زا هاته‌ ده‌ر .

چڕه‌ دووکه‌ڵی جغاره،‌ ژووری دانیشتنه‌که‌یانی لێل و وێڵ کردبوو. هه‌ڵم و هاڵاوی سه‌ماوه‌ر و مه‌نجه‌ڵی سه‌ر عه‌لا‌ئه‌دینیش جێی خۆی له‌ نێو دووکه‌ڵ دا کردبۆوه‌ و ژووره‌که‌ کپ ئاخندرابوو.

نه‌سرین له پای سه‌ماوره‌که‌ دانیشت و ده‌ستی به چایی تێکردن کرد. له‌ لای سه‌ره‌وه‌ی دیوه‌خان، خاڵی ده‌ستی به‌ قسه‌ کرد و یه‌که‌مین قسه‌ی ڕوو به‌ نه‌سرین،‌ له‌ چۆنیه‌تیی مه‌درسه‌ و خوێندن و خوێندنگه‌که‌ی پرسیاراتێکی کرد.

خاڵی نه‌سرین که‌تکه‌ خوێندن و نووسینێکی ده‌وری کۆنی هه‌بوو. له‌ نووسینگه‌ی شه‌ریکه‌یه‌ک دا کاری ده‌کرد. خاڵ و خاڵۆژن و دیوناسان چاویان له‌ سه‌ر نه‌سرین هه‌ڵنه‌ده‌گرت و هه‌ر یه‌ک به‌ چه‌شنێک هه‌ڵیان ده‌سه‌نگاند.

چه‌ند چاییه‌کیان خوارده‌وه‌ و ئه‌مجار سفره‌یان چنی و له‌ ده‌وری سفره‌ کۆ بوونه‌وه‌. له‌ ده‌می خواردن و خواردنه‌وه‌ش دا به‌ سیله‌ی چاو و و به‌ ئاشکرا سه‌یری نه‌سرینیان کرد و هه‌موو جووڵه‌ و کرده‌وه‌ و ئاکاریان دایه‌ به‌ر چاو. ئه‌وده‌م که‌ ده‌ستیان له‌ خواردن و خواردنه‌وه‌ کێشایه‌وه‌، هه‌ر که‌س گه‌ڕایه‌وه‌ سه‌ر جێگای خۆی و دانیشتن.

دیسان خاڵۆیان به‌ ده‌م ده‌رفرتاندنی دووکه‌ڵی جگه‌ره‌، ڕووی ده‌می له‌ نه‌سرین کرد و گوتێ:

ــ نه‌سرین گیان! ... کچی خۆم گوێ بگره‌ با خاڵی خۆت پێت بڵێ که‌ خوا شووکور گه‌وره‌ بووی و گه‌یشتوویه‌ پله‌ و پایه‌یه‌ک که‌ ماڵێک ئاوه‌دان بکه‌یته‌وه‌. من وه‌ک خاڵێ خۆت که‌سێکم بۆ هاوسه‌ریت هه‌ڵبژاردووه‌ که‌ داهاتووت به‌ ته‌واو ماناوه‌ دابین ده‌کات و هیچ که‌مایه‌سییه‌کت له‌ ژیان دا نامێنێت. ئه‌و که‌سه‌ له‌ نزیکان و دۆستانی خۆمه‌ و له‌ دایه‌ره‌یه‌کی ده‌وڵه‌تی دا خاوه‌ن پیشه‌یه‌کی زۆر باشه‌. ئه‌و، له‌باری ماڵی دنیاوه‌ ده‌وڵه‌مه‌ند و بێ نیازه‌ و ته‌نانه‌ت ده‌توانێ ده‌ستی یاریکاری به‌ سه‌ر دایک و منداڵه‌کانیشتان بگێڕێت. من وه‌ک خاڵی خۆت چیدی دڵم هه‌ڵناگرێت که‌ دایکت زێده‌ له‌مه‌ی که‌ چه‌وساوه‌ته‌وه‌، له‌ ژێر باری هه‌ژاری و هه‌تیوداری دا بتوێته‌وه.‌

نه‌سرین به ‌بیستنی ئه‌م زه‌مزه‌مه‌ ناسازه‌ ئاگری گرت و هه‌موو جسته‌ و گیانی له‌ ناو بڵێسه‌که‌ی دا قاڵ بوو. له‌ لایه‌ک تووڕه‌ و له‌ به‌رێکه‌ تره‌وه‌ خه‌م و ده‌رد و مه‌راق هێرشیان بۆ هێنا. له‌ یه‌که‌م هه‌ڵچوونیدا،چاوه‌ شینه‌کانی چه‌شنی گۆمێکی مه‌ند فرمێسکیان تێگه‌ڕا. له‌م هه‌له‌ دا باڵنده‌یه‌که‌ی باڵشکاوی ناو قه‌فه‌س بوو که‌ بۆ ڕزگاری، خۆی به‌ دیواری قه‌فه‌س دا ده‌کێشا. وته‌ی خاڵۆی درک و داڵیک بوون و خۆشه‌ویستیی که‌ماڵی دڵبه‌ندی گوڵزارێکی نه‌رم و نیانی خۆش به‌رامه‌ بوو. مه‌لی ڕوحی له‌ نێوان دڕک و داڵ و گۆڵزاری پڕ گوڵدا باڵه‌ ته‌په‌ی بوو. زمزه‌مه‌ی زوڵاڵی ده‌نگی که‌ماڵ به‌ره‌و دنیایه‌کی خه‌یاڵاوی بانگ ده‌کرد و ده‌نگی کڕ و که‌له‌تاسێنی خاڵۆی له‌ ژیان جارزی ده‌کرد.

له‌و ده‌مه‌ دا، سه‌ری هه‌ر یه‌ک له‌ دانیشتوانی ژووره‌که‌ هه‌وایه‌کی تایبه‌تی پێداده‌گه‌ڕا. خوشک و برا بچکۆڵانه‌کانی نه‌سرین به‌ فرمێسکی خۆشکی گه‌وره‌یان ناشاد و خه‌مگین بوون. دایکیان بیری داهاتووی نه‌سرین و ڕزگاربوونی له‌م ژیانه‌ کۆڵه‌مه‌رگییه‌ی تێدا ده‌هات و ده‌چوو. به‌لای خۆیه‌وه‌ ده‌یگوت که‌ ئۆخه‌ی نه‌مردم و یه‌کێک له‌ ڕۆڵه‌کانم به‌ره‌و ماڵی به‌خت سواره‌. ئیتر بیری منیش له‌ ئاست نه‌سرین و عه‌یبه‌ی ناو ده‌می خه‌ڵک ده‌حه‌سێته‌وه‌. خاڵ و خاڵؤژنیش له‌ خه‌یاڵدا ددانیان له‌ به‌شه‌ گۆشتی خۆیان تیژ ده‌کرده‌وه‌ و ئه‌وه‌ی بیرێکی خێر پێوه‌ بێت، بۆ خوشک و خوشکه‌زا به‌ بیردانیان دا نه‌ده‌هێنا.

هه‌ر شه‌ش هه‌ستی نه‌سرین له‌ ژوور دا نه‌مابوو. ته‌نانه‌ت ئه‌وده‌م که‌ دایکی به‌ نه‌رمه‌ ورینگه‌ ده‌یگوت:

ــ نه‌سرین گیان ! کچی خۆم!... هیچ کچێک هه‌تا سه‌ر له‌ ماڵی بابان دا نامێنێته‌وه‌ و ئاخرسه‌ر ده‌بێ ژیانی خۆی بگرێته‌ ده‌ست و به‌ره‌و ماڵی شووی خۆی بچێت؛ ئێستایش ئه‌وه‌ داواکارت بۆ په‌یدا بووه‌ و چ باشتر له‌وه‌ که‌ خاڵ بۆ خۆشکه‌زای خۆی مێرد هه‌ڵبژێرێت. ئه‌وه‌تا خاڵ و خاڵۆژنه‌ت کابرا ده‌ناسن و گۆیا مرۆیه‌کی باش و دارا و ده‌ست ڕۆیشتووشه‌.

نه‌سرین له‌ دنیایه‌ک دا سه‌یری سه‌یرانێکی خه‌یاڵی ده‌کرد و ئه‌وه‌ی مێرد و مێرد کردن بێ، له‌م دنیا خه‌یاڵییه‌دا به‌دی نه‌ده‌کرا. مێرد؟!... مێردی چی؟.. کێیه‌ ئه‌و مێرده‌ و چ ڕه‌نگ و شێوه‌ک ده‌دات و ناوی چییه‌؟ ئه‌و جگه‌ له‌ که‌ماڵ هیچ پیاوێکی تر ناناسێت و حه‌ز به‌ هیچ که‌سی تر ناکات. به‌ده‌م ئه‌م خه‌یاڵاته‌وه‌ فرمێسک به‌ سه‌ر گۆنای دا ده‌ڕژان و له‌ ناو خۆیدا ده‌کوڵی. نه‌سرین بۆ که‌سێک ده‌گریا و خزمان به‌ هه‌ڵه‌ شادمانی و نه‌سرینیان له‌م خه‌به‌ره‌ خۆشه‌ به‌ گوێی یه‌کتر دا ده‌خوێند. فرمێسکی خه‌مباریی نه‌سرینیان به‌ فرمێسکی شادمانی بۆ یه‌کتر گوزاره‌ ده‌کرد.

شه‌ویان دره‌نگ کرد و دوای ئاخر په‌یامی خاڵۆ، به‌تێکڕا هه‌ستان و ماڵباتی نه‌سرینیان جێ هێشت. ئه‌وان ڕۆیشتن و نه‌سرین و دایک و منداڵ له‌ سه‌ر جێ خه‌وی خۆیان ڕاکشان. نه‌سرین له‌ ژێر لێفه‌که‌یه‌وه‌ به‌ بێده‌نگی ده‌گریا. ده‌گه‌ڵ گریان بیری ڕابوردووی چه‌شنی فیلمێکی خه‌مناکی سینه‌مایی به‌ مێشکی دا گه‌ڕایه‌وه‌ و هه‌موو تاڵی و سوێری و نه‌هامه‌تییه‌کانی بۆ گه‌ڕایه‌وه‌.

ئه‌و سه‌رده‌مه‌ی که‌ سایه‌ و سێبه‌ری باوک به‌ سه‌ریانه‌وه‌ بوو. ده‌نگی نه‌رمی باوکی به‌ گوێی دا ده‌هاته‌وه‌ که‌ چه‌ند نه‌رم و نیان بانگی ده‌کرد: نه‌سرین گیان! ئه‌ی خه‌رمانی بابه‌ وه‌ره‌ بزانم چه‌ندی و چۆنی؟

ئه‌وده‌م نازداری بابه‌ی بوو. بابه‌ به‌ ده‌ستی خۆی جلکی تارا و خارای ده‌به‌ر ده‌کرد و په‌نجۆڵه‌ نه‌رمه‌کانی له‌ ناو ده‌ست ده‌گرت و سواری ماشینه‌ سه‌وزه‌که‌ی ده‌کرد و به‌ شار دا ده‌ی گێڕا. به‌ هاوکار و دۆست و براده‌ره‌کانی خۆی ده‌ناساند. ئه‌وانیش له‌ سۆنگه‌ی ئه‌م سۆز و خۆشه‌ویستییه‌وه‌ ئه‌ویان خۆش ده‌ویست.

نه‌سرین له‌ ژێر لێفه‌که‌یدا ده‌ستی بۆ ملی باوکی درێژ کرد و خۆشه‌ویستانه‌ ده‌ستی هاویشته‌ ئه‌ستۆی و به‌ سه‌ر شانی داگریا. به‌ ده‌م گریانه‌وه‌ بۆی گێڕایه‌وه‌ که‌ چه‌نده‌ به‌ هه‌ژاری به‌ پۆله‌کانی فێرگه‌ دا هه‌ڵکشاوه‌ و چه‌نده‌ به‌ نامورادی خوێندوویه‌تی. پێێ گوت که‌ له‌ کوڕه‌کانی شاره‌که‌یان دا خاسه‌ لاوێکی به‌ دڵ هه‌ڵبژاردووه‌ و دڵی پێداوه‌ و دڵی وه‌رگرتووه‌ و به‌ڵێنیان پێک داوه‌. به‌ نه‌رمه‌ ورینگه‌ پێی وت: باوکه‌ گیان ! خاڵۆم خه‌ریکه‌ گوڵی ته‌مه‌نی لاویم هه‌ڵوه‌رێنێت و سیس و بابرده‌ی چۆلگه‌ی تاوه‌سووتی بێ بارانم بکات. هاواره‌ بابه‌ ! هاواره‌ هه‌سته‌ و مه‌هێڵه‌ ئه‌م گوڵه‌ت به‌ نه‌مامی لێ هه‌ڵوه‌رێنن! ... باوه‌ گیاه‌که‌م ! تۆ له‌ دایکم بڕوانه‌ و ببینه‌ که‌ دوای تۆ، ده‌نک ده‌نک زێڕ و زیوه‌ی یادگاری تۆی له‌ بازاڕ دا توانده‌وه‌ و نان و خوان و جلک و به‌رگی به‌ری ئێمه‌ پێ کڕی. به‌ڵام ئه‌و شته‌ی که‌ دایکمان هه‌ر نه‌مر هێشتوویه‌ته‌وه‌ و مووی لێ لار نه‌کردۆته‌وه‌، یادی تۆ و وه‌فای تۆیه‌... ئای چه‌نده‌ خۆشه‌ خۆشه‌ویستی و دڵداری!

ئه‌و شه‌وه‌ چه‌ند شه‌وی تری به‌ سه‌ر داهات و سه‌ره‌نجام شه‌وێک داهات که‌ نه‌سرین ده‌رگای ماڵی به‌ختی به‌ زۆره‌ملی به‌ سه‌ر کرایه‌وه‌. ئاڵقه‌ی نه‌وبووکی ده‌گه‌ڵ که‌سێک گۆڕییه‌وه‌ که‌ ئاشنای دڵ و گیانی نه‌بوو. به‌ڵام ڕۆژ هات و ڕۆژ چوو. هه‌فته‌ مانگی به‌سه‌ر داهات و سا‌ڵ به‌ دوای یه‌کدا تێپه‌ڕین. مندالیان که‌وته‌ نیوان و بوون به‌ ژن و مێرد، به‌ڵام نه‌سرین گه‌مێیه‌کی له‌ خۆڵ و چه‌و دا چه‌قیوی دووره‌ ده‌ریا بوو. ئاره‌زووی گه‌یشتنی شنه‌ی سه‌رسنگی ده‌ریا و هیوای بیستنی زه‌مزه‌مه‌ی په‌له‌وری که‌نار ئاوه‌کان به‌رده‌وام بانگیان ده‌کرد. کاتێک

داهات هه‌ستی کرد ئیتر ئه‌و باڵنده‌یه‌کی مه‌حکومی ناو قه‌فه‌س نییه‌ و ده‌توانێ په‌لێک ببزێویت و چاره‌نووس بگۆڕێت. هه‌ربۆیه‌ هه‌وڵێکی دا و ڕێگای ده‌ره‌وه‌ی وڵاتی گرته‌ به‌ر و ماڵی له‌ غوربه‌ت دابه‌زاند. نه‌سرین ئێستا له‌ وڵاتێکی ئه‌وروپا دا ده‌ژی. ئێستا په‌له‌ورێکه‌ له‌ خێڵی په‌له‌وره‌ران به‌ دووره‌. وڵاتی دایی و بابی جێ هێشتووه‌. له‌ خزم و که‌س و کار به‌ دوور ماوه‌ته‌وه‌ و له‌ ژوورێکدا ده‌گه‌ڵ یادگاره‌کانی

ژیان به‌سه‌ر ده‌بات. ڕۆژانه‌ له‌ ده‌می گه‌ڕانه‌وه‌ بۆ ماڵ، به‌ ته‌نیایی له‌ سه‌ر کورسیله‌که‌ی داده‌نیشێت و به‌روه‌ سه‌رده‌می لاوی و هه‌رزه‌کاری داده‌گه‌ڕێته‌وه‌. هه‌رکه‌ له‌ ئاوێنه‌ی به‌رامبه‌ری دا سه‌یری خۆی ده‌کات، ده‌ستێک به‌ نێو قژی سه‌ر دا ده‌گێڕێت. سه‌روپرچی کاڵ و خۆشڕه‌نگی به‌ره‌و بۆزی هاتووه‌. گۆنای شه‌ق و لێوه‌ خۆش که‌شمه‌که‌ی کووزی پیری له‌ سه‌ر نێشتووه‌ و خاڵ و خه‌تی جارانی کاڵ بوونه‌ته‌وه‌. چاوه‌شینه‌کانی ڕه‌نگی زوڵاڵیان به‌رداوه‌ و ده‌وریان به‌ گنج و چین و چرووک گه‌مارۆ دراوه‌.

په‌نجه‌ره‌کانی به‌ ده‌نگی نه‌رمه‌باران خۆش هه‌وایه‌ک به‌ ژوور دا ده‌گه‌ڕێنن. ئه‌و به‌ ده‌م ده‌نگی ترپه‌ی دڵۆپی بارانه‌وه‌ ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ کۆڵانه‌ ته‌نگ و پێچه‌ڵپێچی شاره‌که‌ی و به‌ به‌ر دیواری کۆنه‌ حه‌مامه‌که‌ دا دێته‌ خوار، چاوه‌چاوێک ده‌کات نه‌وه‌ک له‌ کاتی ده‌رهێنانی نامه‌ی که‌ماڵ، که‌سێک بی بینێت و هاواری به‌دنامێی به‌ شار دا بگه‌ڕێ. به‌م خه‌مه‌وه‌ وه‌خۆ دێته‌وه‌ و به‌ نه‌رمه‌ ورینگه‌ ده‌ڵێ : ئاخۆ بڵێی که‌ماڵ نامه‌یه‌کی تری بۆ له‌ قه‌ڵشی دیواره‌که‌ ‌ئاخنیبێت؟

نه‌سرین له‌ سه‌ر کورسییه‌که‌ی هه‌ڵده‌ستێ و به‌ره‌و په‌نجه‌ره‌ دێ. ده‌ستێک به‌ شووشه‌ی په‌نجه‌ره‌ دا ده‌گێڕێت و ئه‌وسا ئه‌سرینی سه‌ر دوو دیده‌کانی ده‌سڕێته‌وه‌. له‌ ده‌ره‌وه‌، ده‌نگی باران و ده‌نگی زه‌نگی کلێسه‌ یه‌کانگیری یه‌ک بوونه‌ و خۆش هه‌وایه‌ک به‌ وڵات دا ده‌گێڕن.

که‌ریم ئێلخانی ــ 25/4/2012
بگه‌رێوه »»»

avatar avatar avatar avatar 
avatar avatar avatar avatar 
avatar avatar avatar avatar 




Radio

 

 

Gagesh Start Contact Font Mindalan Curawcur Klasik Niwe Meju Klasik Farsi Nopardazan Adabiate kodakan